Badaj się systematycznie. Powtarzanie badania raz na miesiąc ma tę zaletę, że poznajesz bardzo dokładnie budowę własnych piersi i uczysz się wykrywać nawet drobne zmiany. Najlepszy moment na badanie piersi u kobiet miesiączkujących przypada na tydzień po zakończeniu miesiączki, ponieważ gruczoły są wtedy mniej obrzęknięte ,a piersi mniej bolesne

 

Lepsze poznanie cyklicznych zmian piersi związanych z funkcjonowaniem całego organizmu kobiety, pozwala lepiej wsłuchiwać się w to, "co piersi mają do powiedzenia". Przystępując do samobadania, kobieta musi sobie uświadomić następujące cele tej procedury: 

  • pierwszy - poznanie budowy własnych piersi i ich zmian w cyklach miesiączkowych ;

  • drugi - poznanie zmian, które mogą wystąpić w piersi ;

  • trzeci - poznanie techniki badania piersi ;

  • czwarty i najważniejszy - uzyskanie wiedzy i praktycznej sprawności w ocenie zmian, które nazywamy "sygnałami ostrzegawczymi". 
    Wystąpienie "sygnału ostrzegawczego" jest bezwzględnym powodem do natychmiastowego udania się do lekarza.

 

 

 

 

Główne zgrupowania węzłów chłonnych znajdują się na szyi , pod pachami i w pachwinach.

 

Technika 

Technika badania dotykiem polega na samodzielnym przeprowadzaniu przez kobietę badania obu gruczołów piersiowych. 

W czasie samobadania należy przestrzegać następujących zasad: 

  • należy dotykać skóry piersi całą długością palców, a badać opuszkami palców ;

  • trzeba rozpoczynać badanie zawsze w tym samym miejscu ;

  • należy wykonywać zawsze pełne samobadanie, tj. badać pierś, okolicę nad- i podobojczykową oraz pachową ;

  • badając piersi, należy oceniać następujące jej części: brodawkę, otoczkę brodawkową, skórę i miąższ piersi ;

  • przed rozpoczęciem badania koniecznie należy "wprawić" rękę, dotykając innych części ciała ;

  • pierś w dotyku powinna mieć konsystencję (strukturę) rozluźnionego pośladka ;

  • torbiel piersi przypomina konsystencją i sprężystością gałkę oczną ;

  • chrząstki nosa, z ograniczeniem ruchomości skóry nad nimi, przypominają podejrzany złączony ze skórą guzek piersi. 

Na tym etapie przygotowywania do samodzielnego badania piersi bardzo pomocne są specjalne fantomy, przypominające kształtem i konsystencją piersi kobiece. Są tam imitacje zmian, które kobieta może wyczuć w swoich piersiach.

 

Technika 

Samobadanie piersi winno być poprzedzone ich oglądaniem w lustrze. Kobieta powinna zwrócić uwagę na symetrię obu piersi, zmiany w ich kształcie, wygląd otoczek i brodawek. Badanie takie wymaga spełnienia prostych warunków: duże lustro i dobre oświetlenie. Piersi należy oglądać w kilku "pozycjach": z rękami na biodrach, z rękami podniesionymi do góry, z rękami opuszczonymi wzdłuż tułowia, wreszcie w pozycji pochylonej. Oglądając się w lustrze, zmieniając pozycje, należy przypomnieć sobie wszystkie fakty z życia, które mogły doprowadzić do uszkodzeń piersi. Zarówno związane z czynnikami zewnętrznymi (infekcje, urazy), jak i naszymi zaniedbaniami i brakiem należytej pielęgnacji. W każdej pozycji oceniamy kształt i symetrię całych piersi oraz dołów pachowych. Następnie oglądamy piersi bardziej szczegółowo, zwracając uwagę na zmiany na brodawkach, otoczkach brodawkowych i skórze. W czasie pierwszych seansów oglądania należy nauczyć się anatomii własnych piersi z ich cechami indywidualnymi. Należy zwrócić uwagę na kształt, wielkość piersi, ich ułożenie (niskie, wysokie), konsystencję. Następnie - obejrzeć skórę, zwracając uwagę na rozstępy, przebarwienia, włosy. Kolejnym etapem jest ocena otoczek brodawkowych. Oceniamy ich kształt i wielkość. Ważnym elementem jest ocena stanu brodawek. Szczególnie "wciągnięcie" brodawek może być objawem niepokojącym, jeżeli nie było go wcześniej. Do objawów, które powinny zwrócić uwagę przy oglądaniu kształtu piersi, należy zmiana ich symetrii i kształtu, w poszczególnych pozycjach. Ponadto ważnym objawem są zmarszczenia i uwypuklenia skóry, a także wciągnięcia, które mogą świadczyć o zmianach wewnętrznych struktur piersi, wywołanych przez proces chorobowy. Do zmian, na które należy zwrócić uwagę, oglądając skórę piersi, należą: brodawki, guzki, naczyniaki, znamiona na skórze, zaczerwienienie skóry piersi miejscowe i uogólnione, skóra podobna do "skórki pomarańczy". Podobne zmiany jak na skórze mogą występować w otoczkach brodawkowych. Przy oglądaniu brodawek piersiowych trzeba zwrócić uwagę na zmianę ich kształtu i wielkości, na zaczerwienie, owrzodzenie lub "wciągnięcie".